10 Eylül 2009 Perşembe

again a maze

Her köşede bir labirent..Geçmişin paçasına yapıştı;atmasın içeriye diye yalvardı doldukça irileşen gözleriyle.Geçmişse kendisiyle yüzleşmekteydi.Beyin kıvrımlarıyla bağladılar ellerini ve ayaklarını.Yutkundu..Harmonik müziği içinde kalmıştı her zaman olduğu gibi.Kaşla göz arasında sivri düşünceli kedisini yastığının altına sakladı-klasiklerindendi bu hiç vazgeçemezdi-.Derinden bir müzik sesi;ispanyolca.İnsanlar nesneleriyle vardı evet.Patatesleri nasıl doğradığıyla fark yaratırdı özneler; 'nasıl' ve 'niçin'lerle.İçini üşütmüş olmalıydı ya da mor gecede kalmıştı heyecanları..

**

''Çamurlu gölgelere yer yok,dünya yeterince kirlendi zaten''diye fısıldadı karanlığa.Neden karanlıktı bilmiyordu.Düşünmek de istemiyordu.Bütün karanlıklara sinirliydi dönüp de bakmayacak kadar.Turkuaz umutlarını kaptıramazdı bir kez daha onlara.''Herkesin ütopyası kendine'' diye fısıldadı tekrar.Son dumanlarını soluduğu tütsünün küllerini savurdu Ganjına.Gülümsedi.2 lotus çizdi kumlara,dalgalarla silinip taşınması için evrenin ruhuna.Rengi atmış bordomsu bir gün batımında göz kırptı güneş-yeşilini yansıtmamış olsa da, o an tüm dileklerin gerçekleşeceği duygusuna kapılabilirdi insan- , dünyanın elçisiymiş ve lotus müjdesi verirmişcesine.. ..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder