10 Eylül 2009 Perşembe

masalımsı

-1-
ben majör bir parça
ormanımdaki anarşist korkulukta
topraklarımdan yağmur kokusu.
gökyüzünden kovulmuş bulutlarım
can veriyor sönmüş odu
yosun kaplı umutlarım
ve başlıyorum..
topraklarımda dalgalanan ruhlar
sonsuz çeşitler,bir o kadar dağılmışlar
mutlu hissettiren yok edici hortum
aynı simada bir oda
yeşilim kesilmiş,zorladığım suçum
kutsal ışıktan bir damla
soğutmuş çürük taşları ve loş korkum
yoğunluğuyla erimiş kaybolmuşum
hayali bir kabus;gözlüyorum
yanmış dallarla kapatılan özgürlüğüm
tek muhafızım 'benken' diye başlayan
masallar ve külleri üflenen hayal
şimdiyse siyah elmalarla son bulan..


-2-
 tam ortasına gömdüğüm pollyanna
beyaz elbisesi olmasa
yine de melek olur muydu acaba??
devirlerdir yağmalanıyor masallarım
kaybolan cüceler ve katledilen cadılarım
..dahil olsalar,mücadelem başlasa
böyle merdivensiz bir kuleye hapsolmaktansa
ve bitiriyorum..
bir satranç tahtası
matlaşamayan silik şahlar
canlanıyor beyaz tüylü kargalar
doldurulamaz kara delikler açtılar
yüzü akmış,ürkünç korkuluğum yine
neye yarar!?
masalımdan bir haykırış:
insanlar sussunlar! ve gizli ateşin sesini duysunlar.!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder